Santé, Santé,

 

Santater

 

 

 

 

Het reisverslag van 4 keurige bierstudenten met een Renault Laguna. Diverse subtitels zijn er natuurlijk ook weer:

 

-Ouwehoere in Oudenaarde

-Met biermans meer Liefmans

-Tot nu toe verloopt de reis voorspoedig

-Hoe laat is het buiten

-Vier bedevaartgangers naar Maria

-Geen betere man dan een Roman

-We kwame in Ename

 

En zo zou ik natuurlijk nog wel even kunnen doorgaan, maar dan wordt het flauwekul. En als ik ergens een hekel aan heb is het wel flauwekul, nietwaar studiegenoten?

 

Boodschappen.

Rob en ik hebben vandaag, zaterdag 25 juni bij de Edah op de Helftheuvelpassage de boodschappen gedaan. Eenmaal bij de kassa viel het Rob op dat dit wel typisch mannenboodschappen waren. Bier, barbecuezaken en sauzen. Ook kaas en knoflooksalami waren van de partij. De kip was gisteren in de aanbieding en is ‘s avonds reeds gekookt. Een beetje zout en een takje rozemarijn doen wonderen. Daar kan geen salmonellaatje tegen op.

Ook 10 eieren worden gekookt en de helft van de broodjes besmeerd met roomboter. Dat verdienen we.

Om 16.30 uur sta ik klaar voor het vertrek, maar wat is er nu afgesproken met die Wageningse lummel? Later, als hij er is, blijkt dat hij al met Nelleke had gebeld dat hij rond 16.30 uur zou aankomen in ’s-Hertogenbosch, maar Nel was er niet en ik wist dit niet. Om precies 16.52.31 belt Martien op dat hij klaar is en de rondweg bij Utrecht opdraait. Ook hij weet niet wat Jochem heeft afgesproken. Een telefoontje naar Wilma geeft ook geen soelaas. Ze heeft het erg druk met het knevelen van een of andere interim-directeur, of zoiets. Klinkt niet goed.

Maar het toeval wil dat de bel net op dat moment heel lang gaat en dat doet niet iedereen. In feite is er maar één figuur doe het aandurft om langer dan 2 seconden op onze fraaie, maar zeer luide bel te drukken. Jawel, de Wageningse Lummel, met hoed en al op onze inrit. De klok slaat 17.00 uur. Om 17.15 komt Rob en rond 17.30 uur komt Martien binnen. Hoedenplank en flip-overvel met koffer in de hand. Dat mag hier blijven. De auto wordt in rap tempo volgeladen. Blijkt dat er eigenlijk toch niet zoveel in een Renault Laguna kan, Martien!! 

Na het nuttigen van een biertje gaan we op reis. De studie is weer begonnen.

 

Op weg naar….

We besluiten via de A59 naar Breda, Antwerpen, Gent naar Oudenaarde te rijden. Op de A59 belegt Gerard alle broodje met ei en doe er een beetje zout bij uit een kurkuma potje. De kurkuma is er uit en het zout zit er in. Maar het zijn wel erg grote gaten in dat potje. Voorzichtigheid geboden, want rijden met zout op het kruis is een ramp. Nu blijkt ook dat Rob de enige is die geen boter op zijn broodje wil. Die Groenemansen zijn gek op brood met boter en ei. In een hap en een zucht zijn alle 10 broodjes via de verschillende slokdarmen naar binnengewerkt. Maar ook de 10 eieren en dat geeft gevolgen. Het testosteron giert door de auto. Buiten giert de wind, maar ook een beetje de regen. 

Vlak voor Antwerpen halen we een vrachtauto in maar dat hadden we beter niet kunnen doen. Een zee van water spat er op de linkerweghelft, maar onze coureur uit de Dominee Ulfertslaan weet  koelbloedig de weg naar de rem te vinden en het gevaar is voorbij.

Het is nog steeds vrij vol in de auto ondanks het feit dat we de broodjes en de eieren op hebben. Naast mijn benen staat een tas met proviand waaruit een stokbrood triomfantelijk naar boven steekt. Met een stokbrood schakelen lukt niet ondanks het feit dat Martien dit wel probeert. Bof ik nog dat eerst dat stokbrood kwam.

De reis is verder voorspoedig en rond 19.45 uur  rijden we Oudenaarde binnen om er rond 19.46 uur weer uit te rijden. De camping ligt namelijk de andere kant uit. Via een rotonde van ongeveer 3 meter in doorsnee maken we een bocht van 180 graden.

We zien aan de rechtkant wel wat huisjes en vlaggen die er uitzien als een camping. Eenmaal daar aangekomen blijkt dat dit de Oudenaardse Surfclub blijkt te zijn. Maar via een weggetje waar andere mensen niet in mogen rijden komen we toch via de achterkant van de camping aan de voorkant van de camping. Dat valt nog niet mee, zo’n ingang zoeken. Door een woud van vlaggen die vertellen dat het hier best gezellig zal zijn, rijden we de parkeerplaats op. Een Engelse auto rijdt de camping net af. Logisch, zij zitten niet in de finale van het EK2000. De Duitsers en de Belgen ook niet en later zelfs de Nederlanders niet, maar dat was op dit moment nog niet bekend. Als dit later wel bekend wordt heb je er eigenlijk ook geen reet aan maar dit levert dan weer een hele andere discussie op. En daar wil ik het hier niet over hebben.

 

 

Voor de rest van het verhaal: Gerard@Gerardvelders.nl